Kijken we nog wel op de juiste manier naar onze toekomst?
Er zijn momenten waarop strategie niet meer klopt. Niet omdat er geen plannen zijn, maar omdat het vertrekpunt verschoven is. Wat eerder richting gaf, voelt nu geforceerd. Alsof je blijft sturen binnen een kader dat te klein is geworden. En hoe scherper je kijkt, hoe duidelijker het wordt dat het niet alleen over inhoud gaat.
Waar zit deze verstoring
in de helix?
In je organisatie:
-
blijven strategieën schuiven
-
landen plannen niet echt in de organisatie
-
blijven discussies zich herhalen
-
heb je een gevoel dat je "iets mist" maar weet je niet precies wat.
Er wordt gekeken, geanalyseerd, bijgesteld. En toch ontstaat er geen echte duidelijkheid.
In de Human Coherence Helix™:
vormt strategisch perspectief de laag waarvanuit betekenis wordt gegeven aan wat er gebeurt. Het bepaalt wat je ziet en wat je niet ziet, en wat je als relevant beschouwt.
Hier wordt zichtbaar wat er gebeurt in de praktijk:
-
strategie voelt geforceerd
-
geen helder toekomstbeeld
-
blijven optimaliseren binnen oud kader
Wat hier speelt, heeft te maken met strategisch perspectief.
Verdieping
Strategie wordt vaak gezien als iets wat je kunt aanpassen. Maar zolang het onderliggende perspectief gelijk blijft, blijft ook de manier van kijken gelijk. Je blijft dan optimaliseren binnen een kader dat zelf niet meer ter discussie staat. En precies daar zit de beperking.
Verbinding met andere lagen
Een verschuiving in perspectief ontstaat zelfden op zichzelf. Het hangt vaak samen met:
-
waarden die aan het veranderen zijn
-
een verschuiving in betekenis
-
of een organisatie die in een andere fase is gekomen
Zonder dat te zien, voelt strategie als trekken aan iets dat niet beweegt.
Kantelpunt
De neiging die we hebben is dat we op zoek gaan naar een betere strategie. Maar in het moment waarop zichtbaar wordt vanuit welk perspectief je kijkt en wat dat perspectief uitsluit, vanaf daar ontstaat ruimte voor iets nieuws.
Wat hier helpt
Wat hier helpt is niet sneller of meer analyseren of scherper formuleren, maar:
-
het expliciet maken van het huidige perspectief
-
het zichtbaar maken van wat buiten beeld blijft
-
en het onderzoeken van alternatieve manieren van kijken.
Aanbod
Over de grondlegger van Human Coherence Codes™
Carla de Ruiter is ontwikkelaar van het Human Coherence Codes™ framework en oprichter van Pionierend Leiderschap.
In haar werk onderzoekt zij een vraag die steeds centraler wordt in leiderschap, organisaties en maatschappelijke verandering: wat maakt dat menselijke systemen werkelijk coherent functioneren?
Vanuit haar ervaring met leiders, ondernemers en organisaties in complexe veranderomgevingen ontdekte zij dat veel vraagstukken niet primair ontstaan door gebrek aan kennis, strategie of competenties. In plaats daarvan blijken ze vaak voort te komen uit een dieper liggende oorzaak: afnemende coherentie tussen biologische regulatie, bewustzijn, besluitvorming en systemische realiteit.
Deze observatie vormde het vertrekpunt voor de ontwikkeling van Human Coherence Codes™, een framework dat beschrijft hoe coherentie zich vormt, verschuift en tot uitdrukking komt binnen mensen, leiderschap en organisaties.
Carla combineert in haar werk inzichten uit systeemdenken, ontwikkelingspsychologie, leiderschapsonderzoek en bewustzijnsstudies met haar praktijkervaring in organisatieontwikkeling en interim management. Het resultaat is een integratief model dat een nieuwe taal biedt om menselijke en organisatorische dynamiek te begrijpen.
Met Human Coherence Codes™ wil zij bijdragen aan een dieper begrip van hoe coherentie ontstaat binnen menselijke systemen en hoe leiders en organisaties deze coherentie kunnen herstellen in een wereld die steeds complexer wordt.
Carla de Ruiter
Ontwikkelaar van Human Coherence Codes™
Ik onderzoek hoe coherentie het organiserend principe vormt achter menselijk functioneren, leiderschap en systeemverandering.
